De katten van Parijs; Le Café des Chats (kattencafé) deel 1

Vorige week ben ik met mijn lief een midweekje naar Parijs geweest! We hebben heerlijk de toerist uitgehangen en alle bezienswaardigheden bezocht en gefotografeerd. De week vóórdat we gingen had ik wat gezocht naar informatie over katten in Parijs. Al surfend op het internet vond ik een kattencafé! Op mijn Facebook pagina ‘Cat Act Gedragsadvies voor katten’ had ik al een paar keer nieuwsberichtjes geplaatst over een kattencafé en ik had er ook al wat meningen over gelezen. Zolang een soortgelijk café nog niet in Nederland bestaat, was dit voor mij een kans. Dus het was hoog tijd om dit eens zelf uit te zoeken hoe katten in zo’n café leven.

Ik had een paar dagen voordat we naar Parijs gingen via internet een reservering gemaakt. Op de website wordt getoond wanneer dit mogelijk is, maar er wordt ook getoond wanneer het ‘volgeboekt’ is. Er kon per uur gereserveerd worden, en ik wilde dit uurtje voor geen goud missen!

Vakantie-Parijs-2014-028-1024x680Zoekend door de straatjes vlakbij Centre Pompidou kwamen we aan bij Le Café des Chats. Bij de kleine maar gezellige receptie werden we ontvangen door een hele vriendelijke Parijse Madame die gelukkig na de vraag: “Parlez-vous Anglais?”, een klein beetje Engels sprak. Ze keek na of we hadden gereserveerd en vervolgens vertelde ze wat huisregeltjes, die ook op de website te vinden zijn, vóórdat we naar binnen mochten gaan. De huisregels waren als volgt, slapende katten mochten onder geen enkele voorwaarde gewekt worden, ze mochten niet gevoerd en ook niet opgepakt worden. Foto’s maken was welkom, maar dan wel zonder flits. En nadat ze ons een prettig verblijf had toegewenst en we onze handen hadden schoongemaakt met alcoholgel, mochten we het cafeetje binnen.

Vakantie-Parijs-2014-010-1024x680In het kleine cafeetje, niet groter dan onze eigen huiskamer, zag het er gezellig uit. Robuust gebouwde muren. Zes kleine tafeltjes met stoelen en een bankstel met salontafel. Voor de katten was er een krab/klimpaal en er lagen her en der wat mandjes, met daarin wat slapende katten. Er zaten twee dames in het bankstel waarvan er één met een speelhengeltje met een jonge kat wat aan het spelen was en er lag nog een kat tussen de dames in. Nog twee dames zaten aan een tafeltje wat te drinken. Achter in het café was er een trap naar beneden, waar nog een cafégedeelte was, maar verder niemand zat. Gelukkig waren de overige stoelen niet bezet met slapende katten en konden wij achter in het café een plaatsje nemen bij een raampje met uitkijk op een privéterrein. Het was er heel rustig en eigenlijk ging het er precies zo aan toe zoals het er hier thuis ook aan toe gaat om een uur of één in de middag… Tukkietime! Met uitzondering dan van twee jonge nieuwsgierige katten, die toch wel even kwamen kijken wie daar binnenkwam.

Vakantie-Parijs-2014-019-1024x680Al vrij snel had ik een speelhengeltje bemachtigd die over een stoel hing en kon ik even wat spelen met een leuke jonge wit met rode kater. En een aai wilde hij ook nog wel in ontvangst nemen, maar hierna waren er weer andere dingen interessanter om te bekijken. Supergezellig! Wat later kwamen er meer mensen binnen en alle tafeltjes zaten vol. De serveerster had twee grote geplastificeerde kaarten meegenomen, die ze rond liet gaan bij de mensen. Hierop stonden foto’s van 12 aanwezige katten met geboortedatum en een kleine karakterbeschrijving. Bij sommige katten stond de ‘reden van afstand’ vermeldt als deze bekend was. Op deze manier kon iedereen het verhaal achter de kat lezen. Nummer 13, de jonge wit rode kater stond er helaas niet. De mensen zaten op hun gemak wat te eten, te drinken of te praten en zo nu en dan kwam er een kat langs om te snuffelen of heel even te zitten. De katten werden allemaal met rust gelaten en werden alleen geaaid als ze op schoot kwamen zitten of zelf de benadering opzochten. Later kwam Witroodje nog even op tafel kijken en snuffelen wat er allemaal lag. Eventjes in de vensterbank naar buiten kijken ‘roetsj’ weer weg. Het speelhengeltje heb ik pas weer afgegeven toen we weggingen, want ik moest zo nu en dan wel een kat kunnen lokken natuurlijk!

Na ongeveer een uurtje bij het afrekenen in de receptie zag ik ook dat er boeken over katten werden verkocht. Op de balie lagen kleine Nederlandse kattenboekjes (die hier ook op het toilet liggen), gewoon om te lezen. De aardige Parijse Madame vroeg nog waar we vandaan kwamen en leek aardig in haar nopjes toen ik vertelde dat we uit Nederland kwamen. Ik kreeg nog een kaartje van haar mee en hieruit bleek dat er nóg een kattencafé in Parijs was.

Le Café des Chats

Vakantie-Parijs-2014-023-1024x680Is geopend sinds 2013, waarvan Margaux Gandelon de eigenaresse is. In het café wonen 13 jonge katten, hiervan komen de meesten uit opvangcentra. Deze katten zijn allen geselecteerd op hun sociale karakter naar andere katten en mensen. De katten worden onderhouden door opbrengsten uit het café, zijn verzekerd, gechipt, gecastreerd en krijgen hun inentingen en worden regelmatig gecontroleerd door de dierenarts.
Het café is een uitkomst voor mensen die van katten houden, maar hier zelf de tijd of de ruimte niet voor hebben en hier tijdens een lunch of wat te drinken hun hart op kunnen halen. Maar er zijn ook veel toeristen die hun weg naar dit café vinden.

Mijn notities….

Vakantie-Parijs-2014-027-1024x680Een gedragsdeskundige kan het natuurlijk niet laten om te observeren. En wat me opviel was dat er alleen bij binnenkomst van mensen, wat katten wegdoken en sommigen van de ene plaats naar de andere toe liepen. Want het is toch spannend als er weer allerlei nieuwe mensen binnenkomen en een moment van onrust. Nadat iedereen weer zat, kwamen de katten weer tevoorschijn, de vachtjes werden gepoetst en ze namen gezellig weer plaats. De katten gingen gewoon bij de mensen op schoot liggen of op een overgebleven stoel aan tafel. En gelukkig zat er ook een in mijn schoudertas!

Ik heb tweemaal wat kortstondig geblaas gezien tussen twee katten en beide keren bij dezelfde twee katten toen er nog bijna niemand binnen was. Daarna ging ieder weer hun kant uit, zonder verder nog aandacht voor elkaar te hebben of ook maar na te kijken.

Vakantie-Parijs-2014-016-1024x680Zelf had ik veel meer aan omgevingsverrijking laten doen als ik eigenaresse zou zijn. De muren en plafond zouden helemaal volgebouwd zijn met ligplankjes, hangmatjes, trapjes, hokjes. De katten hebben dan veel meer te doen, kunnen de zaak vanaf een gepaste hoogte bekijken als ze dit zouden willen en het 3dimensionale gedeelte biedt dan natuurlijk ook veel meer ruimte voor de katten. En ik zou ook het grote privéterrein hebben afgezet zodat de katten ook lekker naar buiten konden.

Verder vind ik het een goede zaak dat iedereen in de receptie (zonder nog een kat gezien te hebben) de huisregels meegedeeld krijgt, waarin het voornamelijk gaat om respect voor de katten. Wat ik heb gezien is dat de mensen ook allemaal heel rustig zonder al te veel kabaal te maken naar binnen komen en gaan zitten. De sfeer is er zodanig dat het bijna lijkt dat niemand ook maar per ongeluk een slapende kat wil wekken. En dat iedereen van tevoren zijn handen moet schoonmaken met alcoholhoudende handgel is natuurlijk van belang voor de gezondheid van de katten.

Voor katloze kattenliefhebbers een uitkomst en voor toeristen leuk om eens te bezoeken!

http://www.lecafedeschats.fr/

Groetjes,
Deborah